Duygularımı Tanıyorum Çalışmaları
Duygu eğitimi, Lümen Anaokulu'nda çocukların hissettiklerini tanıması, adlandırması ve güvenli bir şekilde ifade etmesi için yürütülen düzenli çalışmaların adıdır.
- İÇİNDEKİLER
- Duygular konuşulabilir
- Oyunla rehberlik
- Aileyle iş birliği
- Duygularımı tanıyorum çalışmaları nasıl yürütülür?
- Bu becerinin uzun vadeli değeri
- Duygu eğitimi için 5 etkili etkinlik
- Duygular neden konuşulmalı?
- Kartlar, kuklalar ve canlandırma
- Sakinleşmeyi öğrenmek
- Evde duyguları konuşmak
- Velilerin sık sorduğu sorular
Çocukların duygularını fark etmesi, adlandırması ve güvenli şekilde ifade etmesi desteklenir.
Duygular konuşulabilir
Çocuklara mutlu, üzgün, kızgın veya heyecanlı hissetmenin doğal olduğu anlatılır.
Oyunla rehberlik
Hikaye, kart, kukla ve drama çalışmalarıyla çocukların duygu dili gelişir.
Aileyle iş birliği
Gerektiğinde gözlemler aileyle paylaşılır ve çocuğa ortak destek planlanır.
Lümen Anaokulu’nda okul yaşamı; güven, merak, oyun ve aile iş birliği üzerine kurulur.
Duygularımı tanıyorum çalışmaları nasıl yürütülür?
Duygularımı tanıyorum çalışmaları, resimli duygu kartları ve rol yapma oyunlarıyla desteklenir. Çocuklar burada “kızgın”, “üzgün” ya da “heyecanlı” gibi hisleri isimlendirmeyi öğrenir.
Öğretmenlerimiz duygularımı tanıyorum çalışmaları sırasında çocuğun hissini yargılamadan kabul eder; bu tutum, çocuğun duygularını bastırmak yerine ifade etmesini kolaylaştırır.
Bu becerinin uzun vadeli değeri
Erken yaşta kazanılan duygu farkındalığı, ileride akran ilişkilerinde empati kurmayı kolaylaştırır. Duygularımı tanıyorum çalışmaları, bu yüzden sosyal gelişimin temel taşlarından biridir.
Gelişim takibi ve rehberlik yaklaşımımızı Gelişim Takibi ve Rehberlik sayfasından okuyabilirsiniz. Çocuklarda duygusal gelişim için UNICEF Türkiye kaynaklarına da bakabilirsiniz.
Duygu eğitimi için 5 etkili etkinlik
- Duygu çemberi: Güne başlarken her çocuk o an nasıl hissettiğini bir yüz ifadesi ya da renkle gösterir ve isterse nedenini paylaşır.
- Resimli kartlarla eşleştirme: Farklı yüz ifadelerini gösteren kartlar, çocukların duyguları ayırt etmesini ve adlandırmasını kolaylaştırır.
- Hikâye kahramanının duyguları: Okunan hikâyelerde karakterin ne hissettiği tartışılır; çocuklar başkasının bakış açısını anlamaya başlar.
- Kuklalarla canlandırma: Kuklalar, çocukların kendi yaşadığı zorlukları daha güvenli bir mesafeden anlatmasına imkân tanır.
- Sakinleşme teknikleri: Derin nefes alma, sayma ve sakinleşme köşesini kullanma gibi yöntemler, yoğun duygularla baş etmeyi öğretir.
Duygular neden konuşulmalı?
Okul öncesi dönemde çocuklar öfke, üzüntü, kıskançlık ya da heyecan gibi duyguları çok yoğun yaşar, ancak bunları kelimelerle ifade etmekte zorlanabilir. Duygusunu anlatamayan çocuk, bunu çoğu zaman davranışla gösterir.
Duygulara isim vermeyi öğrenen çocuk, "Kızgınım çünkü oyuncağımı aldı" diyebilir hale gelir. Bu cümle, bir tartışmanın çözüme dönüşmesinin ilk adımıdır.
Bu nedenle duygu eğitimi kapsamında duygular sınıfımızda saklanması gereken şeyler değil, konuşulabilen ve anlaşılabilen deneyimler olarak ele alınır.
Kartlar, kuklalar ve canlandırma
Sınıflarımızda kullanılan duygu kartları, çocukların yüz ifadelerini okumayı ve kendi hislerini göstermeyi öğrenmesini sağlar. Çocuklar bir kartı seçerek o gün nasıl hissettiklerini anlatabilir.
Kukla ve drama çalışmaları ise çocuklara farklı rolleri deneme fırsatı verir. Bir kukla aracılığıyla korkusunu anlatan ya da bir drama oyununda arkadaşını teselli eden çocuk, gerçek hayatta da benzer durumlarla baş etmeyi öğrenir.
Bu çalışmalar oyun şeklinde sunulduğu için çocuklar keyifle katılır ve öğrendiklerini günlük yaşama daha kolay aktarır.
Sakinleşmeyi öğrenmek
Öz düzenleme, çocuğun yoğun bir duygu yaşadığında kendini sakinleştirebilmesi ve davranışını kontrol edebilmesidir. Bu beceri bir günde değil, tekrar eden deneyimlerle zamanla gelişir.
Öğretmenlerimiz zorlanan bir çocuğa önce eşlik eder, sakinleşmesi için ona zaman ve alan tanır. Ardından yaşanan durumu birlikte konuşarak bir dahaki sefere neler yapılabileceğini düşünürler.
Bu tutarlı yaklaşım, çocuğun duygularının kabul gördüğünü ve zor anlarında yalnız olmadığını hissetmesini sağlar.
Evde duyguları konuşmak
Evde gün sonunda "Bugün seni en çok ne mutlu etti?" ya da "Seni üzen bir şey oldu mu?" gibi sorularla sohbet başlatmak, çocuğun duygularını paylaşmaya alışmasına yardım eder.
Kendi duygularınızı da uygun bir dille paylaşmanız, çocuğunuz için güçlü bir örnek oluşturur. Kartepe anaokulu seçeneklerini değerlendiren aileler, Gelişim Takibi ve Rehberlik sayfamızda yaklaşımımızı ayrıntılı olarak inceleyebilir.
Velilerin sık sorduğu sorular
Bu çalışmalar ne sıklıkla yapılıyor?
Duygu eğitimi çalışmaları günlük akışın doğal bir parçasıdır. Sabah çemberinde, hikâye saatinde ve gün içinde yaşanan anlarda sürekli olarak yer alır.
Çocuğum duygularını hiç anlatmıyorsa ne yapmalıyım?
Bazı çocuklar duygularını konuşarak değil, oyun ya da resimle anlatır. Sabırlı olmak ve farklı anlatım yollarına alan açmak önemlidir.
Öfke nöbetlerinde okulda nasıl davranılıyor?
Öğretmen önce çocuğun güvenliğini sağlar ve sakinleşmesine eşlik eder. Çocuk sakinleştikten sonra yaşanan durum birlikte konuşulur.
Rehberlik desteği her çocuğa veriliyor mu?
Rehberlik bakışı tüm sınıf yaşamına yayılmıştır. Gerekli görülen durumlarda aileyle birlikte bireysel bir destek planı oluşturulur.
İlgili yazılar
İlgili Yazılar
Lümen’de Bahçe ve Doğa Keşfi
Çocukların açık havada gözlem, oyun ve doğa materyalleriyle öğrendiği okul yaşamı yaklaşımımız.
Lümen’de Keşif Temelli Bir Gün Nasıl Geçer?
Sabah karşılamadan atölye saatlerine, bahçe oyunlarından dinlenme rutinlerine kadar çocukların güvenle keşfettiği bir gün akışı.
Sanat Atölyelerinde Renklerle Kendimi Anlatıyorum
Çocukların boya, kolaj ve doğal materyallerle özgün üretim yaptığı sanat etkinlikleri.
